Tassos Papadopoulos Center for Studies

Ανακοινώσεις / Άρθρα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ "60 χρόνια από την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου. Μια αποτίμηση" Αμφιθέατρο UNESCO - Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Παρασκευή 8 και Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019

04/11/2019

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019   5.30 μ.μ.  Τελετή Έναρξης   • Χαιρετισμός από το Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος, κα Φωτεινή ...
Περισσότερα

Χαιρετισμός της κυρίας Φωτεινής Παπαδοπούλου στην Τελετή των Εγκαινίων του Κτηρίου Τάσσος Παπαδόπουλος στο ΤΕΠΑΚ (Λεμεσός, 3 Οκτωβρίου 2019)

04/10/2019

  Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας, Κυρίες και κύριοι,   Εκ μέρους της οικογένειας του Τάσσου Παπαδόπουλου και εμού προσωπικώς, ευχαριστώ το Διοικητικό Συμβούλιο και τις ...
Περισσότερα

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος και τα πανεπιστήμια της Κύπρου

30/09/2019

 Εγκαινιάζεται την ερχόμενη Πέμπτη στη Λεμεσό, το Κτήριο Τάσσος Παπαδόπουλος του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου. Ένα κτήριο, το οποίο ήδη λειτουργεί και εξυπηρετεί καθημερινά τους φοιτητές, ...
Περισσότερα

Ο μύθος και η αλήθεια για τα Βαρώσια

 του Χρύση Παντελίδη*

 

Με αφορμή πρόσφατες αναφορές πολιτικών προσώπων ή δημοσιογράφων, με τις οποίες επιχειρείται να επιρριφθεί ευθύνη στον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αείμνηστο Σπύρο Κυπριανού, για δήθεν «χαμένη ευκαιρία» απελευθέρωσης της Αμμοχώστου μέσω του Αμερικανικού Σχεδίου του 1978, το οποίο, ορθώς, απέρριψε ο Σπύρος Κυπριανού τότε, παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο «Τάσσος Παπαδόπουλος: Τα «σχέδια για το Κυπριακό από το 1956 ως το 1984. «Υπήρξαν» και «χάθηκαν» ευκαιρίες για λύση» (Εισαγωγή και επιμέλεια: Πέτρος Παπαπολυβίου. Έκδοση Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος και Εκδόσεων Πατάκη. 2015), το οποίο καταρρίπτει τον μύθο εναντίον του Σπύρου Κυπριανού και αποκαθιστά την αλήθεια:


…«Είναι γεγονός ότι το Αμερικανικό σχέδιο, μπορεί να θεωρηθεί η πιο καλή, ίσως η μόνη «ευκαιρία», που υπήρξε ποτέ για την επιστροφή έστω και μέρους της πόλης του Ευαγόρα και για την επανεγκατάσταση των εκτοπισμένων κατοίκων της πόλης. Τα θετικά στοιχεία της πρότασης του Αμερικανικού σχεδίου, σχετικά με την Αμμόχωστο, είναι ότι κάτοικοι της σκλαβωμένης πόλης, θα άρχιζαν την επιστροφή τους στην κατεχόμενη πόλη, ταυτόχρονα και παράλληλα με την επανέναρξη συνομιλιών σχετικά με τη λύση του Κυπριακού, με βάση τις πρόνοιες του Αμερικανικού σχεδίου. Και ότι οι κάτοικοι της Αμμοχώστου που θα επέστρεφαν, δεν θα υπόκειντο σε νέα εκδίωξη από τα σπίτια τους, ανεξάρτητα από την πορεία και την κατάληξη των συνομιλιών. Όλα αυτά είναι θετικά στοιχεία. Και για έναν αριθμό Αμμοχωστιανών, περίπου 14.000 κατοίκων από σύνολο, περίπου, 30.000 γηγενών κατοίκων της πόλης, που είχαν σαν τόπο διαμονής πριν την εισβολή την Αμμόχωστο, το Αμερικανικό σχέδιο, πρόσφερε την καλύτερη, ίσως τη μόνη ευκαιρία για επιστροφή.
Όμως ο μύθος που έκτοτε έχει δημιουργηθεί, εκτρέφει έκτοτε και ως τώρα, την προβολή της αβάσιμης άποψης, ότι, δήθεν, σύμφωνα με το Αμερικανικό σχέδιο, αυτές οι 14.000 Αμμοχωστιανοί θα «επέστρεφαν» και ήδη θα ήσαν στα σπίτια τους, από τότε, αν η κυβέρνηση Κυπριανού αποδεχόταν τότε το σχέδιο. Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Διότι, στην πραγματικότητα, η τουρκική πλευρά, ποτέ δεν δέχτηκε το Αμερικανικό σχέδιο, ούτε δέχτηκε την απελευθέρωση έστω και μικρής περιοχής της Αμμοχώστου. Ούτε δέχτηκε ποτέ την επιστροφή σε αυτήν την περιοχή οποιουδήποτε αριθμού προσφύγων κατοίκων, στο τμήμα της Αμμοχώστου που θα απελευθερωνόταν. Το δεύτερο στοιχείο του μύθου για την απελευθέρωση της Αμμοχώστου, ή μέρους της, αφορά το καθεστώς που, δήθεν, το Αμερικανικό σχέδιο προέβλεπε σχετικά με την περιοχή της πόλης που θα απελευθερωνόταν. Στην πραγματικότητα, το Αμερικανικό σχέδιο, παρέμενε ύποπτα σιωπηλό, σχετικά με αυτό το καθεστώς. Πουθενά το Αμερικανικό σχέδιο, δεν αναφέρει ότι το τμήμα της Αμμοχώστου που θα απελευθερωνόταν, θα περιερχόταν κάτω από τη διοίκηση και τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Αμερικανικό σχέδιο προβλέπει, απλά, ότι η περιοχή «θα διοικείται κάτω από την εποπτεία του ΟΗΕ». Δεν καθορίζει όμως κάτω από ποιο νομικό καθεστώς. Η φρασεολογία που χρησιμοποιείται είναι τέτοια, ώστε να επιτρέπει την ερμηνεία ότι η περιοχή που θα απελευθερωνόταν, θα διοικείτο κάτω από «τουρκοκυπριακό καθεστώς και νόμους», αλλά, κάτω από την εποπτεία του ΟΗΕ. Άλλο είναι βέβαια η «εποπτεία» και άλλο το «νομικό καθεστώς». Εκείνο που το Αμερικανικό σχέδιο εγγυάτο, είναι ότι οι κάτοικοι που θα επέστρεφαν δεν θα «εκδιώκονταν ξανά», μετά την επιστροφή τους. Δεν υπήρχε όμως σ’ αυτό πρόνοια, ότι σε περίπτωση ναυαγίου των συνομιλιών, η τουρκοκυπριακή διοίκηση δεν θα αναλάμβανε «ξανά» τη διοίκηση και τον έλεγχο της περιοχής, έστω κάτω από «την εποπτεία» του ΟΗΕ. Με τον ίδιο δηλαδή τρόπο που διοικείται η περιοχή της Καρπασίας από την τουρκοκυπριακή διοίκηση, κάτω από τουρκοκυπριακό καθεστώς, αλλά κάτω από την «εποπτεία» του ΟΗΕ. Όμως αυτή η «εποπτεία» του ΟΗΕ, δεν έχει εμποδίσει τους Τούρκους να εκδιώξουν, σταδιακά, τους Ελληνοκυπρίους της Καρπασίας, ώστε ο αριθμός τους από 17.000 το 1977 να έχει μειωθεί το 1984, σε 2.500.
Για να μπορέσουμε, όμως, να αξιολογήσουμε σωστά τη σημασία της εισήγησης για την απελευθέρωση «μέρους» της Αμμοχώστου, πρέπει να εξετάσουμε τις ουσιώδεις πρόνοιες του Αμερικανικού σχεδίου. Μήπως οι ουσιαστικές πρόνοιες του Αμερικανικού σχεδίου ήσαν δυσμενείς για τον κυπριακό Ελληνισμό; Μήπως προέβλεπαν τέτοιες παραχωρήσεις από πλευράς Ελληνοκυπρίων και τέτοιες «αποδοχές» θεμάτων «αρχής» (που μέχρι τότε εθεωρούντο ιερές και απαραβίαστες), ώστε αυτά που θα δίναμε, σε σύγκριση με την «ελπίδα και ευκαιρία» για επιστροφή 14.000 προσφύγων στην Αμμόχωστο, να καθιστούσαν το σχέδιο ετεροβαρές για τους Ελληνοκυπρίους; Και το «αντάλλαγμα» της απελευθέρωσης ενός κομματιού της Αμμοχώστου, πολύ ασήμαντο σε σύγκριση προς τα όσα ανταλλάγματα θα έδινε η ελληνοκυπριακή πλευρά; Εμείς νομίζουμε, ναι. Οι παραχωρήσεις που εμείς θα δίναμε, ήσαν δυσανάλογα δαπανηρές σε σύγκριση με το μικρό κομμάτι της Αμμοχώστου που πιθανόν, να πείθονταν οι Τούρκοι να απελευθερώσουν.»...


Αυτή λοιπόν, είναι η αλήθεια σχετικά με τα Βαρώσια και τη δήθεν «χαμένη ευκαιρία» που έδινε το Αμερικανικό Σχέδιο το 1978. Όμως αξίζει να προστεθεί και το εξής: Ότι ο Σπύρος Κυπριανού, που τόσο πολύ και τόσο άδικα κατηγορείται από κάποιους για την απόρριψη του Αμερικανικού Σχεδίου το 1978, υπέγραψε λίγους μήνες αργότερα και, πιο συγκεκριμένα, στις 19 Μαΐου 1979, τη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου ανάμεσα στον ίδιο και τον Ραούφ Ντενκτάς. Αυτή η Συμφωνία, την οποία ορθώς επικαλείται έκτοτε η Ελληνοκυπριακή κοινότητα, προβλέπει στην παράγραφο 5 ότι: «Προτεραιότητα θα δοθεί στην επίτευξη συµφωνίας για την επανεγκατάσταση στα Βαρώσια υπό την αιγίδα των Ηνωµένων Εθνών ταυτόχρονα µε την έναρξη της µελέτης από τους συνοµιλητές των συνταγµατικών και εδαφικών πτυχών µιας συνολικής διευθέτησης. Μόλις επιτευχθεί συµφωνία για τα Βαρώσια θα εφαρµοστεί, χωρίς να αναµένεται η έκβαση των συζητήσεων για άλλες πτυχές του κυπριακού προβλήµατος». Μια διάταξη, την οποία ουδέποτε εφάρμοσε η τουρκική πλευρά.

*Διευθυντής του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος

 

Γίνε φίλος

του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε στον υπολογιστή σας ενημερωτικό υλικό.

Στείλτε μας

τα σχόλια σας

Στείλτε μας τα σχόλια σας για τους σκοπούς και τη δράση του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος.

Δραστηριότητες

Νοεμβρίου 2019
Year  Month   Month  Year
SunMonTuWeThFrSa
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Σύνδεσμοι

Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών
A.G.Leventis Foundation
Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας
Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων
Ιδρύμα Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής
Ο Φιλελεύθερος
Dynamic Works
Sigma Live

Δημιούργημα της: Dynamic Works |

Με την ισχύ του: EasyConsole CMS